SAFE dla cyberwojska: 12 zakupów, które pokazują, że nowoczesna obrona zaczyna się od kryptografii, danych, AI i zasięgu 5G
Pod koniec maja Wojska Obrony Cyberprzestrzeni zrobiły krok w kierunku technologicznej modernizacji Sił Zbrojnych RP. W ramach programu SAFE podpisano 12 zaplanowanych umów w formule „single procurement” – 4 umowy 28 maja i 8 kolejnych 29 maja. Dotyczą one nie tylko klasycznego cyberbezpieczeństwa, ale też kryptografii postkwantowej, mobilnych zdolności działania, sztucznej inteligencji, serwerowni kontenerowych oraz sieci 5G. Według MON w dniach 28–30 maja 2026 r. Agencja Uzbrojenia oraz Dowództwo Komponentu Wojsk Obrony Cyberprzestrzeni podpisały łącznie 62 umowy finansowane z SAFE o wartości ok. 120 mld zł.
Cyberwojsko nie kupuje gadżetów IT. Kupuje warstwę nerwową nowoczesnego państwa: szyfrowaną komunikację, bezpieczną wymianę danych, mobilne centra działania, zaplecze obliczeniowe dla AI oraz łączność tam, gdzie rynek sam jej nie zbuduje. Pierwsze 4 umowy dla DKWOC obejmowały m.in. postkwantowy szyfrator IP, system kryptograficzny wysokiego zaufania, system bezpiecznej wymiany danych i mobilne laboratorium cyberbezpieczeństwa na 3 mld PLN. Kolejne 8 kontraktów podpisanych 29 maja objęło m.in. mobilne centrum zarządzania kryptografią, taktyczne środowisko zarządzania kluczami, kontenerowe serwerownie, rozwiązania AI/ISR/CTI oraz projekty 5G.
1. Postkwantowy szyfrator IP nowej generacji – Enigma sp. z o.o.
Pierwszy zakup dotyczy postkwantowego szyfratora IP nowej generacji. To urządzenia kryptograficzne IP w technologii NINE, projektowane z myślą o odporności na ataki z użyciem komputerów kwantowych. Ich zadaniem jest ochrona informacji niejawnych w systemach teleinformatycznych, taktycznych systemach transmisji danych oraz systemach rozwijanych na platformach wojsk obrony powietrznej i przeciwrakietowej.
Dostawcą została Enigma sp. z o.o. – spółka wskazana także w relacjach dotyczących pierwszych kontraktów SAFE dla DKWOC. Według CRN wartość kontraktu Enigmy na szyfrator IP wynosi blisko 274 mln zł netto, a dostawy mają być realizowane w latach 2027–2030.
Znaczenie tego zakupu jest strategiczne: przejście do kryptografii odpornej na przyszłe możliwości komputerów kwantowych to nie moda. Dane wojskowe, które dziś są przechwytywane, mogą być w przyszłości odszyfrowywane, jeśli państwo nie przygotuje się na erę postkwantową.
2. System kryptograficzny wysokiego zaufania do ochrony komunikacji w warstwie aplikacji – Krypton Polska sp. z o.o.
Drugi zakup obejmuje system kryptograficzny wysokiego zaufania do ochrony komunikacji w warstwie aplikacji. Chodzi o urządzenia kryptograficzne w technologii SCIP oraz elementy systemu zarządzania tymi urządzeniami w polowych systemach fonicznej łączności radiowej szczebla taktycznego.
Dostawcą wskazanym w materiale wsadowym jest Krypton Polska sp. z o.o. System był realizowany z udziałem Transbit sp. z o.o. w części sprzętowej i implementacyjnej, w tym w protokołach SCIP i TSVCIS.
Zakup o dużym znaczeniu dla interoperacyjności z NATO. Jeśli polskie systemy łączności mają działać sprawnie z systemami sojuszniczymi, muszą spełniać wspólne standardy kryptograficzne i komunikacyjne.
3. System bezpiecznej wymiany danych między systemami dowodzenia o różnych klauzulach tajności – Filbico sp. z o.o.
Trzeci kontrakt dotyczy systemu umożliwiającego bezpieczną wymianę danych pomiędzy zautomatyzowanymi systemami dowodzenia o takich samych lub różnych poziomach bezpieczeństwa. System składa się z dedykowanego sprzętu i oprogramowania z wymaganymi certyfikatami bezpieczeństwa.
Dostawcą została Filbico sp. z o.o. – firma wymieniana wśród pierwszych wykonawców kontraktów DKWOC z programu SAFE.
Wojsko pracuje na danych o różnych klauzulach tajności. W praktyce możliwość kontrolowanego, certyfikowanego i audytowalnego przepływu informacji między systemami może decydować o tempie reakcji dowództwa.
4. Mobilne laboratorium cyberbezpieczeństwa – Media sp. z o.o.
Czwarty zakup obejmuje mobilne laboratorium cyberbezpieczeństwa do prowadzenia działań w cyberprzestrzeni. Celem jest zapewnienie DKWOC i jednostkom podległym możliwości działania poza miejscem stałej dyslokacji.
Dostawcą została Media sp. z o.o. – wskazana w zestawieniu pierwszych umów DKWOC jako wykonawca mobilnego laboratorium cyberbezpieczeństwa.
Mobilne laboratorium oznacza, że zespoły cyberwojska mogą działać bliżej miejsca zdarzenia, ćwiczeń, operacji lub incydentu. W świecie, w którym ataki cybernetyczne mogą być elementem działań hybrydowych, mobilność jest równie ważna jak moc obliczeniowa.
5. Mobilne centrum zarządzania kryptografią – Siltec sp. z o.o.
Kolejna umowa dotyczy mobilnego centrum zarządzania kryptografią w działaniach cyberprzestrzennych. W praktyce chodzi o pozyskanie Polowych Kancelarii Kryptograficznych na samochodzie, które umożliwią przetwarzanie materiałów kryptograficznych na mobilnych i rozproszonych stanowiskach dowodzenia.
Dostawcą została Siltec sp. z o.o. Nawet najlepsze szyfratory są bezużyteczne bez sprawnego zarządzania kluczami, materiałami kryptograficznymi i procedurami bezpieczeństwa, również w warunkach polowych.
6. Taktyczne środowisko dynamicznej generacji i zarządzania kluczami kryptograficznymi – Radmor S.A.
Szósty projekt obejmuje system generacji, planowania i zarządzania dokumentami kryptograficznymi. Ma on zabezpieczać systemy łączności radiowej oparte na radiostacjach TYTAN i COMP@N, wykorzystywane na poziomie taktycznym.
Dostawcą została Radmor S.A. , wykonawca systemu dynamicznej generacji i zarządzania kluczami kryptograficznymi. Znaczenie tego zakupu polega na automatyzacji i przyspieszeniu zarządzania kluczami w środowisku taktycznym. Na polu walki czas i bezpieczeństwo dystrybucji kluczy kryptograficznych są krytyczne.
7. Postkwantowy szyfrator do systemu identyfikacji swój–obcy – Enamor sp. z o.o.
Siódma umowa dotyczy postkwantowego szyfratora nowej generacji dla systemu identyfikacji swój–obcy, czyli IFF. Projekt obejmuje także urządzenia do przenoszenia dokumentów kryptograficznych potrzebnych do prawidłowej pracy szyfratorów.
Dostawcą została Enamor sp. z o.o. jako wykonawca zadania dotyczącego szyfratorów dla systemów identyfikacji swój–obcy. System IFF pozwala rozpoznawać własne i obce platformy. Wzmocnienie jego kryptografii ogranicza ryzyko zakłóceń, podszywania się i błędnej identyfikacji.
8. Modułowe Serwerownie Kontenerowe – Enigma, Siltec, Atende, API Smart
Ósmy zakup obejmuje Modułowe Serwerownie Kontenerowe, czyli specjalistyczne rozwiązania do instalacji infrastruktury serwerowej w warunkach niestacjonarnych. Moduły mają zawierać elementy serwerowe, zasilanie i zaplecze techniczne potrzebne do przetwarzania, przechowywania i przesyłania danych.
Dostawcami są: Enigma sp. z o.o., Siltec sp. z o.o., Atende S.A. oraz API Smart sp. z o.o. Nowoczesne wojsko potrzebuje danych blisko miejsca działania, a nie wyłącznie w odległych centrach przetwarzania. Kontenerowe serwerownie zwiększają odporność, mobilność i niezależność operacyjną.
9. Infrastruktura techniczno-systemowa i programowa dla sztucznej inteligencji – ApexIT sp. z o.o.
Dziewiąty projekt dotyczy infrastruktury sprzętowo-programowej na potrzeby implementacji sztucznej inteligencji. Celem jest stworzenie ekosystemu do inferencji, analityki Big Data oraz eksperymentów badawczo-rozwojowych w systemach o różnych klauzulach przetwarzania informacji.
Dostawcą wskazanym w materiale wsadowym jest ApexIT sp. z o.o. W wojsku sztuczna inteligencja ma sens wtedy, gdy działa w kontrolowanym, bezpiecznym i certyfikowalnym środowisku, z pełną kontrolą nad danymi oraz procesami obliczeniowymi.
10. Zintegrowane rozwiązania do analizy cyberzagrożeń i fuzji danych ISR/CTI z użyciem AI – Trafford IT sp. z o.o.
Dziesiąta umowa obejmuje zintegrowane, wielopoziomowe rozwiązania do syntezy i analizy cyberzagrożeń oraz fuzji danych ISR/CTI z użyciem AI w izolowanych środowiskach sieciowych. System ma umożliwiać analizę danych w czasie rzeczywistym i offline, korelację incydentów, identyfikację wzorców oraz rekomendowanie działań.
Dostawcą została Trafford IT sp. z o.o. jako wykonawca mobilnego rozwiązania AI do wsparcia Sił Zbrojnych RP w cyberprzestrzeni. Zakup szczególnie ciekawy, bo łączy kilka światów: cyber threat intelligence, dane rozpoznawcze ISR, automatyzację i sztuczną inteligencję. Jego wartość będzie zależała nie tylko od algorytmów, ale też od jakości danych, integracji z procesami dowodzenia oraz bezpieczeństwa środowisk izolowanych.
11. Infrastruktura, sprzęt i oprogramowanie do budowy sieci 5G NR SA – Enamor International, Enamor, Microamp Solutions
Jedenasty projekt obejmuje sprzęt i oprogramowanie do budowy mikro-, mało-, średnio- i wielkoobszarowych sieci 5G NR SA. Każda komórka 5G ma być wyposażona tak, aby mogła działać autonomicznie jako oddzielna sieć albo zostać włączona w większy system. Projekt obejmuje także mobilne maszty, elementy BTS, systemy zasilania oraz utrzymania warunków środowiskowych.
Dostawcami są: Enamor International sp. z o.o., Enamor sp. z o.o. oraz Microamp Solutions sp. z o.o. Zakup ten wpisuje się w pakiet kontraktów DKWOC dotyczących technologii 5G i infrastruktury telekomunikacyjnej finansowanych z SAFE. Prywatne lub autonomiczne sieci 5G mogą wspierać dowodzenie, transmisję danych, sensory, systemy bezzałogowe, logistykę i działania w terenie, gdzie standardowa infrastruktura publiczna jest niewystarczająca lub niedostępna.
12. Publiczny zasięg GSM/LTE/5G na potrzeby SZ RP i Tarczy Wschód – Orange Polska S.A.
Dwunasty zakup jest jednym z najbardziej interesujących, bo wychodzi poza klasyczne rozumienie zakupów wojskowych. Chodzi o zapewnienie zasięgu komercyjnego, publicznego systemu GSM/LTE/5G na potrzeby Sił Zbrojnych RP na obszarach, gdzie operatorzy komercyjni nie mają biznesowego uzasadnienia do inwestowania — w szczególności na obszarze Programu Tarcza Wschód.
Dostawcą została Orange Polska S.A. Centrum Zasobów Cyberprzestrzeni Sił Zbrojnych wybrało ofertę Orange Polska w postępowaniu dotyczącym zapewnienia zasięgu komercyjnych sieci GSM/LTE/5G na obszarach bez biznesowego uzasadnienia dla inwestycji operatorów, a wartość umowy wyniosła 177,703 mln zł. Chodzi o budowę oraz zapewnienie działania publicznej sieci komórkowej, w tym stacji bazowych BTS zgodnych z wymaganiami Sił Zbrojnych RP.
Przetarg Orange za 177 mln zł: dlaczego to więcej niż zwykła umowa telekomunikacyjna
Warto ten kontrakt opisać osobno, bo dobrze pokazuje zmianę myślenia o bezpieczeństwie. Nie jest to budowa zamkniętej, osobnej sieci wyłącznie dla wojska. Wojsko zamawia zapewnienie zasięgu komercyjnego, publicznego systemu GSM/LTE/5G, który ma spełniać wymagania Sił Zbrojnych RP.
W postępowaniu złożono dwie oferty: zwyciężyła Orange Polska, (+50 mln)a drugą ofertę złożyła T-Mobile Polska. Jedynym kryterium wyboru była cena. Umowa została zawarta 29 maja 2026 r. i jest finansowana z instrumentu SAFE.
Ciekawy przykład wykorzystania środków publicznych do rozbudowy infrastruktury w miejscach, gdzie sam rynek nie zadziała. Operatorzy komórkowi inwestują tam, gdzie spodziewają się zwrotu: w miastach, przy dużym ruchu, wzdłuż ważnych ciągów komunikacyjnych, w regionach o większej liczbie klientów. Tymczasem dla państwa kluczowe mogą być właśnie obszary słabo zaludnione, przygraniczne, trudne terenowo albo z niską opłacalnością komercyjną. W takich miejscach klasyczny rachunek biznesowy mówi: „nie warto”. A rRachunek bezpieczeństwa państwa mówi: „trzeba”. I właśnie dlatego finansowanie publiczne może być najlepszą metodą domykania białych plam zasięgowych.
Kontrakt Orange pokazuje, że łączność komórkowa staje się elementem infrastruktury krytycznej. Tarcza Wschód kojarzy się głównie z fizyczną infrastrukturą obronną, ale bez telekomunikacji nawet najlepsze umocnienia, drogi, zapory, posterunki, czujniki i systemy reagowania mają ograniczoną wartość. Zasięg GSM/LTE/5G wspiera wojsko, administrację, służby, logistykę, mieszkańców i firmy działające w regionach przygranicznych.
Efekt może być więc podwójny. Po pierwsze, Siły Zbrojne RP zyskują łączność w miejscach ważnych operacyjnie. Po drugie, obywatele i lokalna gospodarka mogą zyskać lepszy zasięg tam, gdzie dotąd brakowało zachęt rynkowych do inwestycji. To dobrze zaprojektowany model: państwo identyfikuje strategiczną lukę, finansuje jej zamknięcie, a operatorem pozostaje podmiot cywilny z kompetencjami, zasobami i doświadczeniem w utrzymaniu sieci publicznej.
Co łączy te 12 zakupów?
Na pierwszy rzut oka to bardzo różne projekty: szyfratory, kancelarie kryptograficzne, serwerownie, AI, 5G i publiczne stacje bazowe. W rzeczywistości wszystkie tworzą jeden obraz: nowoczesna armia potrzebuje bezpiecznych danych, bezpiecznej komunikacji i infrastruktury odpornej na zakłócenia.
SAFE w wykonaniu DKWOC nie jest więc tylko programem zakupowym. Jest to zatem program budowy suwerenności technologicznej w obszarach, które będą decydować o skuteczności państwa w kryzysie: kryptografii, cyberbezpieczeństwie, sztucznej inteligencji, mobilnym przetwarzaniu danych i łączności.
Comments
Leave a Comment